Zwierzęta Bubisie

Poznaj nasz świat

Polskie ptaki

Opublikowano 3 Cze 2010

W Polsce żyje około czterystu gatunków ptaków. Są to ptaki lęgowe czyli takie które składają jaja i je wysiadują a później wychowują swe potomstwo. Niektóre gatunki ptaków występują bardzo rzadko inne są spotykane praktycznie wszędzie w miastach i na wsiach, w parkach i lasach, na łąkach i polach. Mamy ptaki które występują jedynie w ściśle określonych okolicach i tam zakładają gniazda. Do takich ptaków możemy zaliczyć pomurnika którego spotkać można jedynie w Tatrach i Pieninach gdzie pośród rozpadlin górskich można zobaczyć jego gniazdo. Niektóre z gatunków ptaków zostały wpisane w tak zwaną czerwoną księgę lub na czerwone listy gdzie znajdują się nazwy tych którym grozi wyginięcie. Ponieważ człowiek coraz częściej ingeruje w naturalne środowisko zwierząt coraz więcej z nich ginie oraz są zagrożone wyginięciem. Ptaki tracą swoje naturalne siedliska gdyż rozwijają się miasta, rolnictwo stosuje coraz więcej środków chemicznych potrzebnych w intensyfikacji produkcji rolnej, prowadzona jest ekstensywna gospodarka leśna, rozwijają się drogi przecinające naturalne kompleksy leśne, osuszanie terenów podmokłych i bagien. Jaskółki można spotkać praktycznie wszędzie w miastach oraz na wsi, na polach i łąkach. U nas jaskółek jest bardzo dużo ale na zachodzie Europy jaskółek jest coraz mniej. Najczęściej spotkać można jaskółkę dymówkę która swe gniazdo buduje zazwyczaj z błota. Pośród jaskółek które można u nas spotkać wyróżniamy trzy ich gatunki a mianowicie jaskółkę dymówkę, jaskółkę oknówkę oraz jaskółkę brzegówkę. Jaskółki dymówka i oknówka swe gniazda budują na budynkach (stąd pochodzi ich nazwa). Jaskółka dymówka buduje swe gniazdo wewnątrz budynku na przykład w kominach lub korytarzach a jaskółka oknówka na zewnątrz na przykład pod rynną. Jaskółki brzegówki kopią norki w odsłoniętych skarpach, w wysokich brzegach rzek lub w żwirowniach. W takiej norce jaskółka wije gniazdo. Jaskółki bardzo łatwo odróżnić od siebie. Jaskółka dymówka ma mocno rozwidlony ogon w którym skrajne sterówki są bardzo długie. Jaskółka ta ma ciemną główkę która wyraźnie odróżnia się kolorem od tułowia. Jaskółka oknówka ma ogon krótszy od dymówki, podgardle oraz kuper białe. Jaskółka brzegówka ma kolor szaro – brązowy. Pierś ma białą przeciętą ciemną obrożą.

Psy w domu

Opublikowano 3 Cze 2010

Cechy fizyczne różnorodnych psów.Nie trzeba być znawcą psów by wiedzieć, że w obrębie tej jednej nazwy mieści się mnóstwo naprawdę odmiennych stworzeń, które czasem ledwie przypominają klasycznego obrazkowego psa, a jednak do psów należą. Wśród psów są gatunki naprawdę długowłose, które wymagają codziennego czesania a nawet strzyżenia, a także te z włosami krótszymi lub prawie zupełnie łyse, pokryte tylko lekkim meszkiem- pozostałościami z futra. Inną charakterystyczna cecha są psie uszy, które mogą być „stojące” lub opadające, długie lub krótkie i do tego zakończone na okrągło lub szpiczaste. Kolejna cecha w której jest wiele możliwości to wzrost, są psy rzeczywiście wysokie, nawet do metra w kłębie i malutkie, które nawet jako dorosłe osobniki nie maja więcej niż dwadzieścia pięć centymetrów wzrostu. Oczywiście umaszczenie psów obejmuje szeroką paletę barw, połączeń i wzorków na futrze. Wyróżnia się psy brązowe, szare, o odcieniach kremowych, białe, czarne, rudawe, marmurkowe i o pstrym umaszczeniu. Co do kolejnej łatwo zauważalnej cechy, jaką jest waga psa to może ona sięgać od kilkuset gram do nawet stu kilogramów, szczególnie dotyczy to psów masywnych i wysokich. O uczuciu, które łączy psa i jego właściciela.Nie wiadomo dlaczego, ale pies jest zwierzęciem z którym człowieka łączy niesamowita i przedziwna przyjaźń. Jest ona czasem tak silna, że nie raz już można było przeczytać historie jak pies umierał po śmierci swojego pana, czy pani, albo jak przemierzał tysiące kilometrów po zagubieniu się tylko po to by znowu być ze swoim właścicielem. Z drugiej strony także ludzie potrafią oszaleć na punkcie swoich psiaków. Kupują im mnóstwo zabawek, najlepsze karmy, a nawet ubranka na chłodne dni, pieszczą, pielęgnują i kochają czasem mocniej niż męża, żonę czy dzieci. Pies jest łatwym towarzyszem do kochania, bo nie kłóci się, nie krzyczy, nie pyskuje jak dzieci, nie zdradza jak niewierny mąż, nie zapomina o nas, jest zawsze z nami w smutku i w radości, a w swoich humorach co najwyżej warknie lub kłapnie zębami. Starsi ludzie choć narzekają na to że posiadanie psa to obowiązek- spacery i karmienie, ale lubią mieć przy sobie kogoś kto jest zawsze gotów do słuchania, z kim można spędzić długie samotne godziny, kto się przytuli gdy trzeba lub rozbawi, a tym kimś jest właśnie pies. Pies to nie bez powodu najlepszy przyjaciel człowieka, bo trudno takich cech szukać u kota, ptaka czy konia. Psy użytkowe i ich praca dla człowieka.Psy pod względem swojej przydatności dla człowieka nie maja sobie równych wśród innych zwierząt, spełniają bowiem szereg różnorodnych funkcji jakich inne zwierzęta nie są w stanie wypełniać. Psy użytkowe dzielą się na kilka dużych grup: myśliwskie, pasterskie, ratujące, stróżujące, zaprzęgowe, terapeutyczne oraz cały szereg psów związanych z typowo ludzkimi rozrywkami takimi jak wyścigi, pokazy psów, reprezentacja i o zgrozo konsumpcja (kraje azjatyckie). Ten ostatni aspekty użyteczności psa jest mocno kontrowersyjny zwłaszcza w naszym kręgu kulturowym, gdzie nie do pomyślenia jest by zjeść psa- najlepszego przyjaciela człowieka, ale dla Azjatów to nic nadzwyczajnego. Powracając do tych użyteczności bardziej nam bliskich psy doceniamy jako pomoc dla myśliwych w kilu aspektach: w tropieniu, płoszeniu zwierzyny, naganianiu zwierzyny- psy gończe, aportowanie, rozkopywanie nor- słynne jamniki. Dobrze znana jest też praca psów pasterskich, które zaganiają zwierzynę, są w stanie utrzymać stado owiec czy krów w ryzach lepiej niż niejeden człowiek i poprowadzą stado tam gdzie chce człowiek. W wielu zawodach wykorzystuje się psy do bardzo poważnych zadań: w wojsku, policji, służbie celnej: do wykrywania niebezpiecznych substancji, narkotyków, do tropienia zaginionych osób itp. Pies to niezgłębiona skarbnica pomocy dla człowieka.

Chow chow to rasa, która należy do grupy szpiców oraz psów pierwotnych. Klasyfikuje się ją do sekcji szpiców azjatyckich oraz ras pokrewnych. Rasa chow chow pochodzi z Chin. Jest znana już bardzo długo (przeszło 2000 lat), lecz opisana została dopiero niedawno, ponad sto lat temu, w roku 1903. Rasę opisał American Kennel Club. Niegdyś rasa tę używano do polowań na wilki. Psy rasy chow chow posiadają długą sierść (długości około dziesięciu centymetrów). Ich skóra jest także gruba. Ponadto cechują się niezwykłą zawziętością. Są wytrzymałe, silne i odporne w stosunku do ciężkich warunków pogodowych, dlatego też używano je jako środek lokomcji w górach, a Tybecie. Chow chow mimo tego, że nie jest zbytnio szczekliwy, może być wspaniałym stróżem. Cechuje ich upartość. Psów tych nie można do niczego zmuszać, ponieważ bardzo tego nie lubią. Jeśli chodzi o szkolenie, w przypadku tych psów nie jest to najlepszym pomysłem, lecz można nauczyć je prostych podstawowych komend i poleceń. Chow chowy to psy skore do zabaw, jednak trzeba czekać aż przyjdzie im na to ochota. Bawią się intensywnie, lecz krótko. Clumber spanie to rasa psów, która należy do grupy psów aportujących, psów wodnych oraz płochaczy. Płochacze to właśnie sekcja do, której klasyfikuje się clumber spaniele. Clumber spaniel to dość duży pies, który imponuje swoją masywnością, dlatego też często nazywa się go masywnym spanielem. Jego głowa jest duża i szeroka, wyraźnym jest przełom czołowy o oczach dość głęboko osadzonych. Clumber spaniel posiada czysto białą i jedwabistą szatę. Szata ta jest najbardziej obfita na klatce piersiowej oraz szyi. Clumber spaniel to rasa psów niezwykle oddanych i wiernych. Clumber spaniel jest pojętny. Cechuje go wytrzymałość. Jego węch jest niezwykle wyczulony. Clumber jest wolniejszy w terenie niż inne psy, które mają lżejszą budowę. Długość życia clumber spaniela przeciętnie wynosi około dwanaście lat. Clumber spaniel to pies dosyć ciekawy. Impnuje swoim wyglądem i charakterem. Jest jednym z niezwyklejszych spanieli. Clumber spaniel to przede wszystkim duży i silny pies myśliwski. To pies o usposobieniu bardzo łagodnym. Czarny terier to rasa psów, które należą do grupy psów w typie sznaucer oraz pinczera oraz także szwajcarskich psów pasterskich. Klasyfikuje się ją do sekcji w typie sznaucera oraz pinczera. Rasa ta stanowi osobną podsekcją – czarnego teriera. Rasę czarnego teriera zatwierdzono w 1981 roku w byłym ZSRR. Władze Związku Radzieckiego chciały uzyskać rasę wytrzymałą, cechującą się niezwykłą odpornością na czynniki pogodowe. Pies ten miał mieć uniwersalne cechy użytkowe. Chciano wykorzystywać go przy pomocy służbom granicznym oraz wojsku. Program hodowli był dość długi. Rasami wyjściowymi dla tej rasy miał być: rottweiler, sznaucer olbrzymi, a także airedale terrier. Flandryjskie psy zaganiające oraz nowofunlandy to rasy psów, które również były odpowiedzialne za powstanie czarnego teriera. Jak wskazuje sama nazwa teriery te zazwyczaj są całe czarne. Nieraz tylko zdarza się, że pies ten ma nieraz siwe miejsca. Możliwe jest także dziedziczenie przez osobniki umaszczenia po swoich przodkach (Kaukaza, airedale terriera bądź też rottweilera). Psy, które mają inne umaszczenie niż czarne nie dopuszcza się do hodowli.

Wyżeł weimarski i cane corso

Opublikowano 3 Cze 2010

Wyżeł weimarski to rasa psów, która należy do grupy wyżłów. Klasyfikuje ją się do sekcji wyżłów kontynentalnych, podsekcja psów w typie gończym. Są to szare psy myśliwskie, które w Niemczech są znane od roku co najmniej 1630. Nie wiadomo jednak czy były one hodowane naprawdę na dworze weimarskim. Klub Hodowców Wyżła Weimarskiego do roku 1929 dość ostro zajmował się kontrolą hodowli tej rasy. Poza granicami Niemiec nie było zezwolenia, żeby hodować weimarskie wyżły. W Niemczech szarego wyżła uważa się za najstarszego psa, służącego do polowań na łowne ptaki. Wyżeł weimarski dzieli się na dwie odmiany: krótkowłosą i długowłosą. Ta pierwsza odmiana używana jest często do polowań na rozmaite ptactwo lądowe. Drugą odmianę stosuje się zaś przede wszystkim do polowań na wodne ptactwo. Obie te odmiany są śliczne i są godnym polecenia psami. Jak każdy tego typu pies, wyżły weimarskie wymagają dużo ruchu. Nie zadowoli ich krótki spacer przez park. Pies ten posiada wiele pozytywnych cech. Jest to pies, którego warto mieć. Cane corso jest to rasa, która należy do psów w typie sznaucer i pinczera oraz psów molosowatych i psów zaganiających. Klasyfikuje się ją do psów molosowatych w typie dogoawtych. Cane corso to rasa, która wywodzi się z Półwyspu Apenińskiego. Cane corso należy do jednych z najstarszych ras świata (korzenie tej rasy sięgają molosów asyryjskich). „Canis pugnax”, rzymskie psy, używane do polowań na grube zwierze, jest przodkiem rasy cane corso. Jeśli chodzi o użytkowość, był używany jako pies obronny oraz pasterski. Przydatny okazywał się także w wojsku. Jego powszechność jest znana przede wszystkim na Półwyspie Apenińskim. Jednak istnieją tereny, gdzie jest on bardziej popularny, na przykład tereny Lukanii czy Samnium. Dziś hoduje się go przede wszystkim w prowincjach Foggia i Bari. Cane corso ma błyszczącą i krótką sierść. Jego maść spotyka się w kilku różnych kolorach (szary, płowy, czarny, pręgowany). Sprawia wrażenie zaciętego i bardzo mocnego. Ma grubą skórę, która do niego przylega.